* آویخته بر فریاد
*می گفت :
*شبی سالک ِ رهنورد
**از اندیشه ء آزاد،
****در پیچ و خم نایی،
*آویخته بر فریا د.
*اگر امروز،
***در نَفس تاریکی ست،
*یخ تاریکی را بشکن.
*تنفّس ِ دریایی
*به روزنه اهداء کن.
*عرصه ء زیرکی پرواز را
*به چشم انداز ِ مرغ حقّ
*بسپار.
*مگو هیچگاه؛
*اگر امروز برفت
****نباشدش فردایی .
*زیرا،
**فردا پر از
*لحظه – لحظه از شیرینی ست.
*دورنماها پر از
***یکرنگی ست.
*گر عطر دلاویز
****از مدارا طلبی،
**گُل مدارا را
****در باغچه ء شنود،
*از دلآزار بِکار.
*تارو پود ِ عنکبوتی را
***از دریچه ء َفلَق بردار.
*رنگین کمان غرور را
**درچشم ِخاطره
**از افق به یادگار بگذار.
*
*گلدان همنوایی را
**که آویخته ست
****برستون ِِ اراده ها،
*عطر پایندگی خواهد داد.
*ابر نومیدی
*از دلها را
**با تولّا از مَدَد
**در حاشیه ء محک نما
*" آزاد".
*تا با سرود ِ بودن
**دست در دستت گذارد
*" خورشید " .
*آنگاه
*مالامال از گرمایی ،
***پنجره ء نتیجه را
**بُگشای.
*تا
*تماشایی شود
**تولّد ِ بودن تو،
**از باور ِ
*" فردایی" .
